«« gebouw(kunde),
kantoor(concepten) & vastgoed


Willemswerf Rotterdam


een boekje uit het archief van de koninklijke nedlloyd groep nv
mede mogelijk gemaakt door facilitaire aanbieders online

Omslag boekje Willemswerf 1988 (foto Nedlloyd)

Willemswerf
LeoHooijmansGalileoNoordwijkFacilitaireInformatieOnlineHoezo??
Index
Voorwoord
De Willemswerf
Architectuur
De bouw van de Willemswerf
Structuur van het gebouw
Flexibiliteit en efficiency
Moderne data communicatie
Geschiedenis van de Boompjes
Rotterdam Waterstad
De Nedlloyd Groep
Colofon (1988)

Nawoord (Vrolijke Noot 2011)

[naar top] - [naar index]

Voorwoord
Wij zijn verheugd dat Nedlloyd het nieuwe kantoorgebouw "Willemswerf" dat wij samen met AMEV aan de Maas lieten bouwen, heeft betrokken.
De beslissing om het Nedlloyd Huis aan de Houtlaan te verlaten, werd in 1983 genomen. Vele alternatieven binnen en buiten Rotterdam, zowel bestaande panden als nieuwbouw passeerden de revue, maar uiteindelijk kon, vooral dankzij de medewerking van de gemeente Rotterdam, de keus worden bepaald op de huidige lokatie. Samen met de AMEV werd dit project verder ontwikkeld, aangezien meer ruimte in de nieuwbouw beschikbaar zou komen dan wij als Nedlloyd nodig hadden,
"Willemswerf" biedt Nedlloyd, en de andere bedrijven die Willemswerf huren, representatieve kantoorruimte, waarbij ruimschoots voorzieningen zijn getroffen voor alle moderne kantoorapparatuur zoals computer-netwerken. Door de toepassing van moderne technieken zal het gebouw bovendien energiezuinig zijn.
Wij willen hier graag onze grote waardering uitspreken voor het ontwerp van architect W.G. Quist. Hij is erin geslaagd om op het smalle, min of meer trapeziumvormig stuk grond, gelegen tussen Hertekade en Boompjes, een flexibel en representatief kantoorpand te bouwen. "Willemswerf" levert door zijn markant uiterlijk een waardevolle toevoeging aan de skyline van Rotterdam.
Ook willen wij de goede samenwerking noemen - zowel tijdens de ontwerpfase als tijdens de bouw - tussen Nedlloyd, AMEV en het bouwbedrijf Ballast Nedam. Alle betrokkenen leverden hiermede een bijdrage tot de totstandkoming van een kantoorgebouw waarin het naar verwachting voor vele jaren goed werken en leven is.

Raad van Bestuur
Koninklijke Nedlloyd Groep N.V.

[naar top] - [naar index]



De Willemswerf
Het initiatief voor de bouw van de Willemswerf is genomen door de Nedlloyd Groep die een nieuw hoofdkantoor zocht. Men had 20.000 m2 nodig met een marge van ruim 5.000 m2, ervan uitgaande dat het niet verstandig is een gebouw precies op maat te maken. Uiteindelijk neemt Nedlloyd ruim tweederde van de ruimte in, de rest wordt verhuurd aan andere bedrijven.
In totaal zijn 24 lokaties onderzocht. De Boompjes bleek het beste bereikbaar met het openbaar vervoer en met de auto.
Aan de architect, W.G. Quist, werd de opdracht verstrekt een zo flexibel mogelijk kantoor te ontwerpen. Zo'n groot gebouw op zo'n klein bouwterrein maakt het noodzakelijk dat men de hoogte ingaat. Quist heeft het concept van het gebouw in slechts drie weken vastgelegd. Verdeeld over 23 lagen bevat het pand ruim 33.000 m2 netto vloeroppervlak. Het netto vloeroppervlak van de 16 kantoorverdiepingen verloopt van ruim 2.000 m2 tot ruim 1.600 m2.
Het is in Rotterdam overigens lang ongewenst geacht om het rivierfront een ander aanzicht te geven door hoger te bouwen dan zes a zeven verdiepingen. Dat op deze plaats uiteindelijk het Willemswerf gebouw kon verrijzen heeft met de gewijzigde opvatting over de stadsontwikkeling te maken.

[naar top] - [naar index]
Opdrachtgever voor de "Willemswerf" is de VOF Willemswerf, met Amev en Nedlloyd als firmanten.
Het kantoorgebouw wordt onder andere verhuurd aan Nedlloyd.

Architectuur
De vorm van het gebouw is gedicteerd door het beschikbare grondoppervlak. Het driehoekige stuk bouwgrond is optimaal benut en zo is de ene kopwand breder dan de andere. Quist heeft dit bereikt door aan de voorkant van het gebouw een prismoïde, zoals hij dat noemt, te maken. Een glazen diagonaal, over de gehele hoogte, die naar boven toe steeds breder wordt. Het onder 45 graden hellende glasvlak heeft een lengte van 100 meter. Het glas loopt schuin tot op de vloer van iedere verdieping, op de zesde bouwlaag 2.70 meter breed, tot aan de vierentwintigste waar het glas 12 meter breed is.
Het schuine glasvlak staat in scherp contrast met de veel dichtere en steenachtigere gevelbekleding van de rest van het gebouw. De gevel bestaat uit prefabelementen van gewapend beton met witte tegels en ramen van blank glas. Door de lijst van de elementen zo smal mogelijk te houden en door een juiste breedte en kleur van de voeg, is voorkomen dat de witte tegels afleiden van de totale vorm.
De afmetingen van de elementen, 3.60 bij 3.60 meter, zijn afgeleid van de moduul van de Willemswerf: 1.80 meter. Alle afmetingen van de Willemswerf zijn een deel of een veelvoud van deze moduul. De afmeting van 1.80 meter is niet willekeurig gekozen. De ervaring leert dat deze maat voor kamers etc, de meest economische benutting van het vloeroppervlak waarborgt.
Met zijn ontwerpen voor het maritiem museum "Prins Hendrik", de Rotterdamse Schouwburg en het kantoorpand Willemswerf heeft Quist een belangrijke bijdrage geleverd aan de totstandkoming van het nieuwe gezicht van Rotterdam.

Op l juli 1986 ontving de architect Quist de BNA-kubus, een onderscheiding die hem, ter gelegenheid van de eerste Internationale Dag van de Architectuur, door de bond van Nederlandse Architecten werd toegekend voor zijn gehele oeuvre.





[naar top] - [naar index]

De bouw van de Willemswerf
Op 28 september 1984 werd de eerste paal geslagen voor de bouw van de Willemswerf door de toenmalige voorzitter van Nedlloyds Raad van Bestuur, de heer B.E. Ruys. Ballast Nedam is de bouwonderneming die vanaf dat moment de bouw van de Willemswerf ter hand nam. De ruim 500 palen die het gebouw dragen, zitten tot 25 meter diep in de grond.
Het kleine bouwterrein maakt het noodzakelijk dat het gebouw ongeveer zes meter naar achteren de Scheepsmakershaven insteekt. Dit stelde bijzondere eisen aan het bouwrijp maken van de grond en de aanleg van de fundering.
Op 12 juni 1987 werd het hoogste punt van de "Willemswerf" bereikt. In december van datzelfde jaar was de Willemswerf helemaal dicht. De oplevering van het gebouw vond plaats op 15 april 1988, bijna drieeneenhalf jaar nadat de eerste paal werd geslagen. De verhuizing van de Nedlloyd-bedrijven naar het nieuwe gebouw vond vervolgens plaats in de maanden juli en augustus van '88.
De eerste paal van de Willemswerf is geslagen op 28 september 1984.





[naar top] - [naar index]

Structuur van het gebouw
In de eerste bouwlagen van het pand bevinden zich de parkeergarage en de centrale hal. Tegen de westelijke wand van de hal, tegenover de trap die van de begane grond naar de hal leidt, is een ruim een ton wegende bronzen uil bevestigd. Het is het boegbeeld van het ms "TOWA" (This Owl Watches Ahead). De maker van het beeld is de bekende, inmiddels overleden, beeldhouwer Hildo Krop. Het schip werd in 1966 door de K.I.C.P.L. aangekocht. Toen de laatste eigenaar het schip in 1983 voor de sloop verkocht, werd het boegbeeld afgestaan aan Nedlloyd, voor het nieuwe kantoor "Willemswerf".
Voor de uitvoering van een afdoende toegangscontrole is gekozen voor het zogenaamde "handenvrij" systeem, waarbij men een pas op een zichtbare plaats op het lichaam moet dragen en verder zijn handen vrij houdt. Omdat de Willemswerf meerdere huurders heeft, is toegangscontrole bij de liften in de hal niet voldoende en is ook een dergelijke controle per etage noodzakelijk. Ook bezoekers worden van een pas voorzien.
Direct boven de parkeergarage, op de zevende bouwlaag, ligt de eerste etage. Op deze etage bevinden zich het restaurant, de keuken, de vergaderzalen en de filmzaal. Van de in totaal 17 etages heeft Nedlloyd er 12 in gebruik, te weten de eerste t/m de tiende, de zestiende en de zeventiende etage. De Raad van Bestuur heeft haar kantoren op de zeventiende etage.





[naar top] - [naar index]

Flexibiliteit en efficiency
Voor de indeling van de kantooretages is gekozen voor een flexibel wandensysteem. Deze witte wanden, in combinatie met de grijze vloerbedekking, geven de kantooretages een rustgevend en stijlvol karakter. In het nieuwe kantoor zijn alle afdelingen voorzien van nieuw meubilair. Voor de luchtverversing en de lichtregeling wordt gebruik gemaakt van de meest geavanceerde systemen die op dit gebied voorhanden zijn. Deze systemen zijn erop ingesteld een grote mate van comfort te bieden aan de gebruikers van het gebouw.
Een verregaande mate van automatisering van de systemen, zorgt er bovendien voor dat energieverspilling wordt voorkomen en dat datgene wordt gebruikt wat de natuur gratis ter beschikking stel. Zo komt de warmte van zonnestraling op de zonweringslamellen terecht. Deze staan hun warmte weer af aan de erlangs stromende lucht die vervolgens wordt afgezogen ten behoeve van de klimaatregelingsinstallatie.
Voor de bedrijfstelefooncentrale is de keuze gevallen op de uiterst moderne electronische centrale "VOX 6200" van Philips. Op dit systeem kunnen 1456 toestellen worden aangesloten en 240 buitenlijnen. Het standaard telefoontoestel, de "VOX 120" heeft een groot aantal faciliteiten, zoals het herhalen van het laatst gekozen nummer en de mogelijkheid een aantal veel gebruikte telefoonnummers een verkorte kiescode te geven.



[naar top] - [naar index]

Moderne data communicatie
De toenemende automatisering van Nedlloyd stelt heel hoge eisen aan de databekabeling in de Willemswerf. Verwacht wordt dat in de toekomst meer dan duizend data-apparaten op het datacommunicatiesysteem moeten worden aangesloten. Bij het ontwerpen van dit systeem is er rekening mee gehouden dat er drie à vier verschillende computersystemen in gebruik zijn en dat communicatie met alle computers in het pand mogelijk moet zijn alsmede dataverkeer naar kantoren elders in de wereld. Verder is de bekabeling geschikt voor toekomstige ontwikkelingen en is voorkomen dat bij verhuizingen steeds weer nieuwe kabels getrokken moeten worden.
In de computerzaal, op de tweede etage, worden de computeruitgangen aangesloten op een coaxiale kabel waarop breedbandtechniek wordt toegepast. Deze techniek kan worden vergeleken met het centrale antennesysteem. Op de etages wordt in een distributieruimte de coaxkabel "afgetapt" en via modems worden dan verbindingen gelegd met de kabels van het zogenaamde horizontale systeem. Elk van de kabels kan verbonden worden met een terminal, PC, printer of andere elektronische apparatuur.
Zo ontstaat een uitgebreid netwerk met voldoende capaciteit om op wijwel elke werkplek een aansluiting te realiseren. De aansluitpunten voor de verschillende data-apparaten bevinden zich in het plafond. Vandaar worden aansluitkabels door scheidingswanden of door kabelgeleidingszuiltjes tussen plafond en vloer naar de werkplek gevoerd.

[naar top] - [naar index]

De Boompjes in 1930, vanaf het Maashotel tot aan de spoorbrug.
Op deze plaats staat nu het kantoorpand Willemswerf.

Geschiedenis van De Boompjes
De Boompjes is voor Rotterdam in historisch opzicht een belangrijk gebied. Lang geleden bestond het gebied tussen Boompjes en Blaak uit drassig oeverland, begroeid met riet en een schorrenvegetatie. De Blaak vormde de rivierdijk en de rivier was hier bijna tweemaal zo breed als op andere plaatsen. Deze situatie bleef bestaan tot het begin van de zeventiende
eeuw. Toen besloot het stadsbestuur om langs dit gebied een aarden wal tegen de rivierkant aan te leggen. De hoge wal werd beplant met rijen lindebomen. De naam Boompjes vindt hierin zijn oorsprong. Het door deze dijk van het water afgeschermde vochtige achterland werd bestemd voor de scheepsbouw. Men gaf kavels land uit aan scheepsbouwers die verplicht werden havens te laten graven en met de vrij gekomen grond hun percelen op te hogen. Zo ontstond de Scheepsmakershaven.


De Boompjes in 1882.

Aan het eind van de zeventiende eeuw kwam een nieuw industrieterrein gereed: de Zalmhaven. De scheepsbouwers moesten naar dit gebied verhuizen omdat het gebied tussen Boompjes en Blaak nodig was voor de stadsuitbreiding. De Boompjes werd in deze periode bijna geheel volgebouwd. Tijdens de Franse bezetting in het begin van de negentiende
eeuw hadden veel straten in Rotterdam tijdelijk een andere naam. Op 9 juli 1811 werd de "Boompjes" omgedoopt in "Quai Napoleon". Niet lang daarna heette de plek gewoon weer "Boompjes". In de negentiende eeuw werd buitendijks een stenen kade aan de Boompjes aangelegd. Steeds meer binnenvaart- en zeeschepen meerden af aan de Boompjes om daar hun passagiers en lading aan wal te brengen. Door de drukte die hiervan het gevolg was, verhuisden veel bewoners van de Boompjes naar andere stadsdelen. Grote woonhuizen werden verkocht om dienst te doen als hotel of kantoor. Door de opkomst van het spoorwegverkeer liep de aanvoer van goederen en passagiers sterk terug, Veel hotels moesten hun deuren sluiten en de buurt raakte in verval.
In 1940 werd het aanzien van de Boompjes drastisch verstoord. Nadat de Boompjes vanaf l0 mei door de Duitsers vanaf het Noordereiland was beschoten, liet het bombardement van 14 mei niets anders over dan ruines, die kort na de capitulatie werden gesloopt.
Na de oorlog is de wederopbouw van Rotterdam snel ter hand genomen. Er ontstond een moderne binnenstad die men in de jaren zestig vanuit heel Europa kwam bezichtigen, om te zien hoe een verwoeste stad opnieuw werd opgebouwd. Met haar Lijnbaan, stadsboulevards en metro was Rotterdam trendsetter in Nederland en de rest van Europa.


Aan de Noordzijde biedt het kantoorpand Willemswerf uitzicht over het centrum van de stad.

[naar top] - [naar index]

Rotterdam Waterstad
Toch is in de eerste jaren van de wederopbouw veel de nadruk gelegd op het zakelijke aspect van een stad. Sinds de jaren tachtig is er in Rotterdam een groot aantal plannen gerealiseerd, die van Rotterdam behalve een werkstad een stad moeten maken waar het ook goed wonen en recreëren is. Een ambitieus stadsvernieuwingsprogramma verbetert de leefbaarheid en door een groot aantal prestigieuse projecten steekt Rotterdam boven de architectonische middelmaat uit. Een van deze projecten is "Rotterdam Waterstad", wat het oude gebied tussen Blaak en Boompjes beslaat. Een maritiem museum en een subtropisch zwemparadijs maken onder andere dat het rivierfront van Rotterdam een recreatieve functie krijgt en daardoor weer een belangrijke plaats inneemt in de stad.
Het is in dit gebied dat de "Willemswerf' door zijn omvang en opvallende architectuur de skyline domineert.

[naar top] - [naar index]
 

De Nedlloyd Groep
De Koninklijke Nedlloyd Groep NV is werkzaam op het gebied van wereldwijde logistieke dienstverlening en energie. De onderneming ontstond in de huidige vorm in 1970 na een fusie van vier grote Nederlandse rederijen. Vervolgens kwam in 198l ook de K.N.S.M. onder de Nedlloyd vlag. In de jaren daarna heeft Nedlloyd zich steeds meer ontwikkeld van een zuivere scheepvaartonderneming tot een bedrijf dat alle vormen van transport tot haar werkterrein rekent. De overname eind 1986 van het Van Gend & Loos concern was daar een duidelijk voorbeeld van.

De kernactiviteiten van de Nedlloyd Groep omvatten:

1. Wereldwijde lijnscheepvaart, met nadruk op containerlogistiek1
2. Landdistributie en opslag op Europese schaal, Nedlloyd Road Cargo, Nedlloyd Districenters en Van Gend & Loos zijn daar voorbeelden van.
3. Gespecialiseerd vervoer, zoals het confectievervoer en het vervoer van chemicaliën.

Daarnaast heeft Nedlloyd strategische belangen in energie. Het gaat daarbij om de exploratie en winning van olie en gas voor eigen rekening in samenwerkingsverband en het verrichten van booractiviteiten voor derden.
Nedlloyd neemt verder deel in bedrijven die zich ondermeer bezighouden met luchtvaart, overslag van bulkgoederen en containers.
Van de 20.000 medewerkers van Nedlloyd over de gehele wereld zijn er circa 1.250 in Willemswerf werkzaam.



Behalve de Raad van Bestuur en de Groepsstafdiensten houden de volgende divisies en werkmaatschappijen van de Nedlloyd Groep kantoor in de Willemswerf.

- Nedlloyd Lijnen
- Nedlloyd Bulk
- Nedlloyd Rederijdiensten
- Nedlloyd Energy
- Nedlloyd Lines Agencies
- Divisie Gespecialiseerd Vervoer
- Divisie Havens
- Divisie Transport & Distributie
- Neddata
- Ruys & Co
- Interne Dienst Willemswerf
- Stichting Pensioenfonds Koninklijke Nedlloyd Groep
- Nedtravel/Holland International,



[naar top] - [naar index]

Colofon:
Tekst: Centrale Public Relations Nedlloyd, Rotterdam
Ontwerp: Joop Groen GVN, Vlaardingen
Fotografie: Photo Sea Sky Martin, Rotterdam,
Aerocamera - Bart Hofmeester, Rotterdam en anderen.
Zet + drukwerk: Drukkerij Steens Schiedam bv
Een uitgave van de Koninklijke Nedlloyd Groep NV

Vertaling van boekje naar .html: Leo Hooijmans augustus 2011
Zie nawoord, hieronder.




[naar top] - [naar index]


Vrolijke noot door middel van nawoord

Eind jaren '70 was ik werkzaam bij Blikman+Sartorius (Internatio Müller Groep) en bij Voko Nederland. Voor beide bedrijven heb ik Nedlloyd bezocht aan de Houtlaan. (vóór de verhuizing naar Willemswerf).
Indruk maakte op mij de grote kantoortuinen en vooral de prachtige scheepsmodellen van de Nedlloyd-vloot.
De heer Noordergraaf was er facilitymanager, toen nog chef NID (Nedlloyd Interne Dienst) genoemd. De interne dienst bestond uit zeker 60 medewerkers.
Een geweldige klant. Bestellingen van 1 stoel of 25 hangmappen waren er niet bij. 50 stoelen en 10.000 mappen opschrijven bij een kopje koffie. Dat waren nog eens tijden :-). De verhuizing van de Houtlaan naar de Willemswerf heb ik niet meegemaakt.

Op 26 maart 1996 waren we bij Wim Munter (Facilitymanager) te gast met de regio Zuid-Holland van de FMN (Facility Management Nederland). Het was bij de voorbespreking dat ik van Wim Munter bovenstaand boekje ontving. Nu (augustus 2011) omgezet van drukwerk naar .html (webtekst).
Grappig, het was één van de eerste bijeenkomsten in Zuid-Holland van de vereniging. Het onderwerp was 'internet' en de ingehuurde spreker was Elwin Klaver van Planet Internet. De meeste leden zaten met rode oortjes te luisteren, maar hadden nog geen idee waar het over ging. Na diverse vragen van Elwin, bleek ondergetekende de enige te zijn, die dagelijks zijn mail verstuurde en ophaalde. :-)

Nu, in 2011 bestaat Nedlloyd niet meer. Hollands Trots en Glorie is begin jaren 2000 opgehouden te bestaan. Eens waren er meer dan tienduizend werknemers, verspreid over honderden kantoren wereldwijd.
In 2005 nam de A.P. Moller-Maersk Group P&O Nedlloyd over en werd de nieuwe combinatie Maersk Line genoemd. Op 9 februari 2006 werd de karakteristieke "knoop", het logo van het concern verwijderd van de gevel van kantoorgebouw Willemswerf.
ASR Vastgoed heeft het gebouw in beheer. Facilicom voert de facilitaire dienstverlening uit in bedrijfsverzamelgebouw Willemswerf.
Leo Hooijmans,
Noordwijk 12 augustus 2011.

PS.
Veel van de scheepsmodellen en ander erfgoed van Nedlloyd zijn verhuisd naar het Maritiem Museum, Leuvehaven 1 in Rotterdam.
www.maritiemmuseum.nl

[naar top] - [naar index]
DezeTekstIsVanLeoHooijmansGalileoNoordwijkFacilitaireInformatieOnline
Dit document niet uitprinten, aub. Denk aan het milieu en uw onkosten.
Wilt u het nog een keer lezen maak een bladwijzer (favoriet).
Wilt u het artikel door een ander laten lezen, stuur een link door.



een boekje uit het archief van de koninklijke nedlloyd groep nv
mede mogelijk gemaakt door facilitaire aanbieders online

Facilitaire Aanbieders Online


voor zoeken naar producten/diensten en verenigingen
klik op foto....



facilitaire-informatie-online.nl ©
ingevoerd op 12 september 2011
het laatst gewijzigd op 29-12-2012

voorwaarden voor gebruik/bezoek van deze website: klik hier....
(de kleine lettertjes, maar dan iets groter)